88-letni Marvin Weisbord i 102-letni Alan R.Tripp żyją w domu spokojnej starości w Pensylwanii, w USA. Właśnie wydali swoją płytę po 2 latach przygotowań! Sami mówią, że to stara muzyka z nowym punktem widzenia, ich punktem widzenia. Piosenki, które znalazły się na płycie, zachwycały ich w latach 40-tych ubiegłego wieku, w czasach ich młodości.
O starości i młodości tak mówią:
Marvin: Uważam siebie za naprawdę starego, ale kiedy pracuję z tobą- Alan, sprawiasz, że czuję się bardzo młody…
Alan: Mam 102 lata. Przestałem czuć się staro 10 lat temu i zdecydowałem stawać się młodszy.
Jeżeli czujesz się młodo,
jeżeli twój punkt widzenia jest młody,
a twój mózg pracuje,
jesteś szczęściarzem.
W tej historii ważne są dwie kwestie.
Pierwsza, to opisywanie i myślenie o sobie w kategoriach wieku i tego co powinno się, co wypada, albo czego nie można już robić w jakimś wieku. Po co zamykać się w kategoriach młody, stary, w średnim wieku… To krzywdzące jeśli myślimy tak o sobie albo innych. Zresztą… kto o tym decyduje? od kogo i czego ma to zależeć? Z drugiej strony, czy musimy takim kategoriom podlegać? Jak się z nimi czujemy? Czy one faktycznie mają jakieś mierzalne i konkretne wyniki? Czy każdy ma tak samo? Jak powyższa historia ilustruje, warto weryfikować stereotypy w naszym myśleniu i raczej być otwartym i elastycznym, myśleć o sobie w kategoriach mogę i chcę. Robić to co w duszy gra i sprawia radość oraz samodzielnie decydować o sobie.
Druga to taka, że na kreatywne działania i spełnianie marzeń zawsze jest czas i warto działać w zespole, bo to daje dodatkową energię i razem można więcej.
Cóż, życzmy więc sobie dużo młodości niezależnie od wieku.
I spełniajmy swoje życzenia i marzenia, nie wierząc w to, że może być na to za późno.
